كه رسول اكرم ( ص ) فرمودند : منافق على را دشمن دار . « من ابغضنا اهل البيت فهو منافق » - هر كس ما اهل بيت را دشمن بدارد منافق است » و در كتاب « جمع بين صحيحين » از « على » عليه السلام نقل كرده كه رسول خدا فرمودند : لا يحبّك الّا مؤمن و لا يبغضك الّا منافق . ابو نعيم حافظ در كتاب « حليهء الاولياء » به سند خود از ابن حبيش نقل كرده كه گفت : شنيدم « على » عليه السلام مىگفتند : « بخداى شكافندهء دانه و پديدآورنده انسان ، كه بعظمت ياد مىشود رسول خدا به من گفتند : جز مؤمن دوستدار تو و جز منافق دشمن تو نيست . » . ابو نعيم اين حديث را صحيح دانسته و جماعتى نيز آن را نقل كرده‌اند . در سنن ابن ماجه از ابن حبيش و او از « على » عليه السلام نقل كرده كه « رسول خدا » فرمودند : « مرا دوست نمىدارد جز مؤمن و دشمن نمىدارد جزء منافق ، و در « مشكات المصابيح » از « ام سلمه » نقل كرده كه رسول خدا فرمودند : « لا يحب عليا منافق و لا يبغضه مؤمن » اين روايت را احمد و ترمذى نيز آورده‌اند و باز « ام سلمه » روايت كرده‌اند كه « رسول خدا » فرمودند : « من سبّ عليا فقد سبّنى » - هر كس به « على » ناسزا گويد « به من » ناسزا گفته است . در « نهج البلاغه على » عليه السلام است كه فرمودند : « اگر با اين شمشيرم بينى مؤمن را قطع كنم ، به انگيزه اينكه مرا دشمن بدارد ، دشمن نخواهد داشت و اگر دنيا را يكپارچه به منافق دهم به انگيزه اينكه مرا دوست بدارد ، دوست نخواهد داشت و اين بدان جهت است كه اين حكمى است كه از پيش گذشته و آن اينكه رسول خدا به من فرمودند : « لا يبغضك مؤمن و لا يحبك منافق » عبد اللّه ابن احمد در « زوائد مسند » به سند خود از ابو سعيد خدرى نقل كرده كه رسول خدا فرمودند : « من ابغضنا اهل البيت ادخله اللّه النار » هركه ما اهل بيت را دشمن بدارد خدا در آتشش افكند در « مشكات » از « سهل ساعدى » نقل كرده كه روز « فتح خيبر » فرمودند : « لأعطينّ الّرايهء غدا رجلا يفتح اللّه بيده يحبّ اللّه و رسوله و يحبه اللّه و رسوله » - فردا پرچم را بدست مردى مىدهم كه خداوند خيبر را به دست او فتح مىكند او